Thursday, March 6, 2014

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

• شفیعی کدکنی
 چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی

به کجا چنین شتابان؟
گون از نسیم پرسید
- دل من گرفته زین جا
هوس سفر نداری
ز غبار این بیابان؟
- همه آرزویم اما
چه کنم که بسته پایم
به کجا چنین شتابان؟
- به هر آن کجا که باشد
به جز این سرا، سرایم
- سفرت به خیر اما تو و دوستی، خدا را
چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی
به شکوفه‌ها، به باران
برسان سلام ما را

عماد خراساني

دلم آشفته آن مايه ناز است هنوز
مرغ پرسوخته در پنجه باز است هنوز
جان به لب آمد و لب بر لب جانان نرسيد
دل بجان آمد و او بر سر ناز است هنوز
گرچه بيگانه ز خود گشتم و ديوانه ز عشق
يار عاشق کش و بيگانه نواز است هنوز
خاک گرديدم و بر آتش من آب نزد
غافل از حسرت ارباب نياز است هنوز
گرچه هر لحظه مدد مي‌دهدم چشم پر آب
دل سودا زده در سوز و گداز است هنوز
همه خفتند به غير از من و پروانه و شمع
قصه ما دو سه ديوانه دراز است هنوز
گرچه رفتي ، ز دلم حسرت روي تو نرفت
در اين خانه به اميد تو باز است هنوز
اين چه سوداست عمادا که تو در سر داري
وين چه سوزي‌ست که در پرده ساز است هنوز
.
.
.
عماد خراساني

كورۀ عشق

كورۀ عشق

اگر به پهنۀ دريا رسيدنت بايد
چو رود، جنبش و شور و تپيدنت بايد

چو راهِ خويش گُزيدي، ز بُعدِ راه مَتَرس
به شهرِ روشن فردا، رسيدنت بايد

تو پاكدامن و اسبِ سياوشت مركب
ز قُبّه قُبّۀ آتش جهيدنت بايد

اگركه شيفتۀ شهرِ شادي و شوري
به دوش، سنگِ مشقّت كشيدنت بايد

اگر خراب شود خانه ات هزاران بار
دوباره ساختن و آفريدنت بايد

درون كورۀ عشق آبديده خواهي شد
هنوز شعلۀ او را چشيدنت بايد.

شبِ آغــــــوش تو صحـــــــرا و دریاست

شبِ آغــــــوش تو صحـــــــرا و دریاست
هــــــوای بالش ِ خواب تــــــو گیراست
قیامت، ناز ِ لبخنـــــدِ تــــــــــو را دیــــــد،
تبسم کرد ، خدا ! شیطان همین جاست

مهران مقدم

عباس یمینی شریف

به دست خود درختی می نشانم
به پایش جوی آبی می کشانم
کمی تخم چمن بر روی خاکش
برای یادگاری می فشانم
درختم کم کم آرد برگ و باری
بسازد بر سر خود شاخساری
چمن روید درآنجا سبز و خرم
شود زیر درختم سبزه زاری
به تابستان که گرما رو نماید
درختم چتر خود را می گشاید
خنک میسازد آنجا را ز سایه
دل هر رهگذر را می رباید
به پایش خسته ای بی حال و بی تاب
میان روز گرمی می رود خواب
شود بیدار و گوید ای که این جا
درختی کاشتی، روح تو شاداب
عباس یمینی شریف

Wednesday, March 5, 2014

ﻋﻠﯽ ﻗﯿﺼﺮﯼ

فرشته ای به باغ گل بی دل و عاشقم کند
لاله رخ است و راهی دشتِ شقایقم کند
گم شده لحظه های من در گذر ثانیه ها
چشم و لب و دهان او محو دقایقم کند
من نه صبای عاشقم که رو کنم به هر گلی
روسری گل گلی اش بادِ موافقم کند
برق نگاه نافذش از همگان دل ببرد
ترسم اگر دل ندهم خوار خلایقم کند
برکه ی خشک و راکدم میان سنگ صخره ها
آب زلال کوچه اش چشمه ی شایقم کند
دفتر احوال مرا یکی یکی ورق زند
تا که نگاه بهتری به وضع سابقم کند
منتظرم که لحظه ای برای دیدن عسل
اسکله بان ساحلی سوار قایقم کند
ﻋﻠﯽ ﻗﯿﺼﺮﯼ

رضا توسلي

امشب از مرز زمين و آسمان خواهم گذشت
چون خليل از آتش شك و گمان خواهم گشت
اي بگردم زور بازويي كه دارد مي كشد
مثل تير از چله ء رنگين كمان خواهم گذشت
لذتي دارد سفر وقتي نداري مقصدي
غرق ديدن از ميان كهكشان خواهم گذشت
زير پايم فرش قرمز پهن كرده ست آسمان
با سلامي از كنار قدسيان خواهم گذشت
بار و بنديلي ندارم جز همين يك بقچه كه
پر شده از مهرباني هايتان ، خواهم گذشت.
رضا توسلي