Tuesday, April 4, 2017

مولانا/


هوسی است در سر من که سر بشر ندارم
 من از این هوس چنانم که ز خود خبر ندارم
دو هزار ملک بخشد شه عشق هر زمانی
 من از او به جز جمالش طمعی دگر ندارم
کمر و کلاه عشقش به دو کون مر مرا بس
 چه شد ار کله بیفتد چه غم ار کمر ندارم
سحری ببرد عشقش دل خسته را به جایی
 که ز روز و شب گذشتم خبر از سحر ندارم
سفری فتاد جان را به ولایت معانی
 که سپهر و ماه گوید که چنین سفر ندارم
ز فراق جان من گر ز دو دیده در فشاند
 تو گمان مبر که از وی دل پرگهر ندارم
چه شکرفروش دارم که به من شکر فروشد
 که نگفت عذر روزی که برو شکر ندارم
بنمودمی نشانی ز جمال او ولیکن
 دو جهان به هم برآید سر شور و شر ندارم
تبریز عهد کردم که چو شمس دین بیاید
 بنهم به شکر این سر که به غیر سر ندارم
/مولانا/

No comments:

Post a Comment

وینستون چرچیل

كافی نیست حداكثر تلاش خود را بكنیم و در بهترین حد خود ظاهر شویم، گاهی لازم است كاری را در حد كفایت انجام دهیم.   وینستون چرچیل