بارها گفته‌ام و بار دگر مي‌گويم

بارها گفته‌ام و بار دگر مي‌گويم
که من دلشده اين ره نه به خود مي‌پويم

در پس آينه طوطي صفتم داشته‌اند
آن چه استاد ازل گفت بگو مي‌گويم

من اگر خارم و گر گل چمن آرايي هست
که از آن دست که او مي‌کشدم مي‌رويم

دوستان عيب من بي‌دل حيران مکنيد
گوهري دارم و صاحب نظري مي‌جويم

گر چه با دلق ملمع مي گلگون عيب است
مکنم عيب کز او رنگ ريا مي‌شويم

خنده و گريه عشاق ز جايي دگر است
مي‌سرايم به شب و وقت سحر مي‌مويم

حافظم گفت که خاک در ميخانه مبوي
گو مکن عيب که من مشک ختن مي‌بويم

حافظ