Wednesday, August 22, 2012

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد
نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد

چو مهمانِ خراباتی، به‌عزت باش با رندان
که دردِسَر کشی جانا، گرت مستی خمار آرد

شب صحبت غنیمت دان که بعد از روزگار ما

بسی گردش کند گردون، بسی لیل و نهار آرد


عماری دار لیلی را که مهد ماه در حکم است

خدا را! در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد


بهار عمر خواه ای دل، وگرنه این چمن هر سال

چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هَزار آرد


خدا را! چون دل ریشم قراری بست با زلفت

بفرما لعل نوشین را که زودش باقرار آرد


در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانه سر «حافظ»

نشیند بر لب جویی و سروی در کنار آرد


حافظ

No comments:

Post a Comment

ویکتور هوگو

...